Οι Πανελλαδικές ξεκινούν και πάλι...

Από τη μεγάλη νύχτα που οδηγούσε στο ξημέρωμα των Πανελλαδικών εξετάσεων πριν πολλά χρόνια, όταν ήμουν μαθήτρια, ένα αίσθημα ανάμεικτης αγωνίας και συγκίνησης αναλλοίωτο με διακατέχει και δεν φεύγει ποτέ μια τέτοια νύχτα!! 
Άλλαξε βέβαια μορφές πολλές....και συνθήκες.....Ντύθηκε την ανησυχία της καθηγήτριας του φροντιστηρίου, της καθηγήτριας του Λυκείου χρόνια μετά και ανέβηκε και μια φορά το "Γολγοθά" της μάνας του υποψηφίου.
Το αίσθημα αυτής της νύχτας παραμένει όμως πάντα δυνατό, καθάριο, ζωντανό και μια ανατριχίλα και ένας κόμπος πάντα ίδιος στη γωνία να με συντροφεύει...και συζητά μαζί μου αναμνήσεις και περιστατικά...
Ώριμη ίσως ;;; τώρα πια...πάντα όμως με αγωνία, συγκίνηση και αγάπη περίσσια....έχω να σας πω τούτο μονάχα! Αύριο ξεκινά η διαδικασία της μεταμόρφωσης σας παιδιά!!!
 Μια μεταμόρφωση επίπονη βέβαια ....
που θα οδηγήσει όμως στο θαυμαστό πέταγμα της πεταλούδας ...
που κρύβεται στο κουκούλι της ψυχής σας!!!!! 

Εγώ και ο χαρταετός

Με το βλέμμα ψηλά σήμερα φίλοι μου! Στο πέταγμα, στον αγγελιαφόρο άνεμο, στο μήνυμα της ουσιαστικής ελπίδας και της αισιοδοξίας. Στην ακατανίκητη έλξη των παιδικών αναμνήσεων μας... 

Η κιβωτός της ζωής μας είναι τα απλά, ουσιαστικά, ανθρώπινα που παραδίδονται και μεταφέρονται στον αέναο κύκλο του χρόνου.Θα χαθούμε μόνο αν σπάσουμε τον κύκλο...Καλή Σαρακοστή με την ψυχή μας ελαφριά και ελεύθερη και τον ουρανό σύμμαχο!!!!!

"Μέρες παλεύαμε να τον … αναστήσουμε.
Μπλεγμένα στη φαντασία μας όλα τα σύνεργα.
Ψαλίδια, ξυλοκοπτική, χαρτοκοπτική.
Οι τέμπερες που βαζαν το χρώμα.
Κι η ψυχή να φτερουγάει μη βρέξει.
Να ΄ναι ο ουρανός του καλοτάξιδος.
Να πάει ψηλά. Να δει και να μας φέρει κόσμους.

Κι ο Θεός των ανέμων δεν είχε πάντα κατανόηση στα ντέρτια μας.
Μας κρυφοκοίταζε στο δασάκι που πασχίζαμε.
Κι άλλοτε γέλαγε κρατώντας την κοιλιά του με τις τρεχάλες μας.
Κι άλλοτε έπαιζε μαζί μας κι αυτός, φυσώντας τις ελπίδες μας.
Και τότε η καλούμπα ξέκοβε, ανασαίνοντας ελευθερία.
Μέναμε να τον κοιτάμε να μακραίνει, το ίδιο λεύτερα κουρασμένοι.

Ο.Ελύτης Μαρία Νεφέλη -ο χαρταετός 

Εργασία Ιλιάδας-Ο Έκτορας στη ραψωδία Ζ

Έκτορος και Ανδρομάχης Ομιλία Ζ 369-529

Η Ἕκτορος και Ἀνδρομάχης ὁμιλία είναι η περιφημότερη σκηνή της Ιλιάδας. Σ᾽ αυτή τη σκηνή, και γενικότερα στο Ζ, ο ποιητής παρουσιάζει «τον μεγαλύτερο ήρωα των Τρώων - όχι τον φοβερό πολεμιστή, αλλά τον γυιό, τον αδερφό, τον σύζυγο, τον πατέρα· μας δείχνει τους δεσμούς που τον κρατούν στην πόλη μέσα και την ίδια στιγμή τον σπρώχνουν έξω στη μάχη για να τους υπερασπιστεί» (Ι. Θ. Κακριδής).

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/anthology/literature/browse.html?text_id=7

Ο Σερραίος μουσικοσυνθέτης εμπνεόμενος από τον τραγικό ήρωα της Ιλιάδας του αφιερώνει το τραγούδι του εγώ ήμουν πάντα με τον Έκτορα.

 Στην αξιόλογη τέλος ιστοσελίδα του συναδέλφου κ. Γιάννη Παπαθανασίου μπορείτε να αξιολογήσετε τις γνώσεις σας μέσα από τις διαδραστικές ασκήσεις του http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/askisis%20arxaia/Iliada-Z-369-529.htm 

Παρακολουθήστε τέλος την παρουσίαση για το ηρωικό ιδεώδες από το Ψηφιακό σχολείο http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/document/file.php/DSGYM-A115/HTML/hroiko_ideodes/main.html

ΦΙΛΟΛΟΓΟΙ ΣΕΡΡΩΝ: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ "ΣΙΡΙΣ"