Καλό Καλοκαίρι

ΨΗΦΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ-ΝΕΟΣ ΔΙΚΤΥΑΚΟΣ ΤΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Ψηφίδες για την ελληνική γλώσσα 

 http://www.greek-language.gr/digitalResources/index.html

Οι Ψηφίδες περιλαμβάνουν σώματα κειμένων, γλωσσικά εργαλεία, πολυμεσικούς πόρους, εκπαιδευτικά σενάρια, μελέτες, γραμματολογίες κ.ά. Η δημιουργία του δικτυακού τόπου εντάσσεται σε σειρά δράσεων που το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας σχεδίασε και υλοποιεί με στόχο τη διαμόρφωση μεθοδολογικού πλαισίου για τη γλωσσική διδασκαλία με ψηφιακά μέσα και τη δημιουργία πρόσθετων εκπαιδευτικών πόρων για τα γλωσσικά μαθήματα, στο πλαίσιο του έργου του Ψηφιακού Σχολείου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το νέο ψηφιακό περιβάλλον λειτουργεί αυτόνομα και ταυτόχρονα συμπληρώνει και επεκτείνει το ήδη διαθέσιμο υλικό στην Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα, ένα περιβάλλον που έχει ήδη καταξιωθεί στην διδακτική πράξη. Μπορείτε να περιηγηθείτε στις παρακάτω ενότητες:

     Ανεμόσκαλα. Σώματα κειμένων και συμφραστικοί πίνακες σημαντικών νεοελλήνων ποιητών του 19^ου και του 20^ουαιώνα, τα οποία εμπλουτίζονται σταδιακά (πιλοτική λειτουργία).

     Αρχαιογνωσία & Αρχαιογλωσσία. Ψηφιακή έκδοση των έξι εγχειριδίων της σειράς «Αρχαιογνωσία και Αρχαιογλωσσία στη Μέση Εκπαίδευση»· η σειρά εκπονήθηκε με συντονιστή τον Δ. Ν. Μαρωνίτη από το Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας και εκδόθηκε από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών.

     Ανθολογία Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Ψηφιακή έκδοση του τρίτομου σχολικού εγχειριδίου των Θ. Στεφανόπουλου, Στ. Τσιτσιρίδη κ.ά.

Ετοιμάζονται και σύντομα θα είναι προσβάσιμα:

Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία

     Γραμματική & Λεξικά της Νεοελληνικής Γλώσσας. Τα σχολικά βιβλία του Δημοτικού σε επεξεργασμένη μορφή (βάση δεδομένων).

     Μικρό Λεξικό Γλωσσολογικών Όρων. Γλωσσάρι όρων γλωσσολογίας που χρησιμοποιούνται στα σχολικά εγχειρίδια με λήμματα εν είδει διδακτικών παραδειγμάτων.

     Λογοτεχνία και Πόλεις. Εικονική περιήγηση σε λογοτεχνικούς τόπους πόλεων με τη χρήση διαδραστικών ψηφιακών χαρτών.

     Ιστορία και Λογοτεχνία. Ιστορικά στιγμιότυπα, από το 1770 μέχρι σήμερα, όπως αποτυπώνονται σε λογοτεχνικά κείμενα και ιστορικές πηγές.

     Πρόσωπα και Θέματα της Λογοτεχνίας. Βάση δεδομένων με υλικό από τις Ιστορίες της νεοελληνικής λογοτεχνίας καθώς και μελέτες και άρθρα γραμματολογικού περιεχομένου.

     Εξερευνώ τις ιστορίες. Εκπαιδευτικά εργαλεία & παιχνίδια για την καλλιέργεια αναγνωστικών δεξιοτήτων (για τα παιδιά του Δημοτικού).

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία

     Πυξίς: Ψηφιακή Αρχαιοθήκη. Συλλογή ψηφιακών πόρων για τον αρχαίο ελληνικό κόσμο με έμφαση στη γραμματεία και τον πολιτισμό.

     Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Αρχαιοελληνικών Έργων και Νεοελληνικών Μεταφράσεων. Σημαντικά έργα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων μαζί με δόκιμες νεοελληνικές μεταφράσεις.

     Ανθολογίες Αρχαίων Ελληνικών Κειμένων. Ανθολογίες:  α) επιγραφικών τεκμηρίων για τον δημόσιο και ιδιωτικό βίο των αρχαίων Ελλήνων και β) έργων της αρχαϊκής λυρικής ποίησης.

     Εγκυκλοπαιδικός Οδηγός για την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Μελέτες και πολυμεσικό υλικό (κείμενα, εικόνες, χάρτες, λογισμικά κ.ά.) για βασικά γένη και είδη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.

     Τέχνη-Μυθολογία. Εξειδικευμένα ψηφιακά περιβάλλοντα για τον Τρωικό μύθο στην τέχνη και τη λογοτεχνία, γιαΜορφές και θέματα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας και για την Αρχαιολογία της Μακεδονίας.

     Εργαλεία (Κατάλογος ρηματικών τύπων της αρχαίας ελληνικής γλώσσας), Διδασκαλία-Εκπαίδευση (Μελέτη για την αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών διεθνώς), Οδηγοί (Ψηφιακά εργαλεία και λογισμικά ανοιχτού κώδικα) κ.ά.

Διδασκαλία των γλωσσικών μαθημάτων

     Πρωτέας. Σενάρια για τη διδασκαλία των γλωσσικών μαθημάτων με αξιοποίηση των ψηφιακών μέσων.

Τα παραπάνω έργα υλοποιούνται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση», το οποίο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους. Την  τεχνική υλοποίηση έχει αναλάβει το Ινστιτούτο Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών - Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (Ε.Κ.Ε.Τ.Α.)

Η έμπνευση στη επιμόρφωση Β΄επιπέδου

Μέσω θέρους συνεχίζονται τα μαθήματα της επιμόρφωσης β΄επιπέδου για την αξιοποίηση των τπε στην εκπαιδευτική διαδικασία και πιο συγκεκριμένα στη διδασκαλία των φιλολογικών μαθημάτων. Η παρούσα φάση, η Δ΄περίοδος επιμόρφωσης, ξεκίνησε με πολλά προβλήματα και με ανοιχτές πληγές (απλήρωτους επιμορφωτές, νεφελώδες πλαίσιο οργάνωσης και υλοποίησης, εντάσεις και  διπλή αναβολή ημερομηνίας έναρξης κά....) όμως κατάφερε να προσελκύσει και πάλι  μεγάλο πλήθος καθηγητών των  4 ειδικοτήτων και δασκάλους -νηπιαγωγούς , οι οποίοι επιθυμούν να επικαιροποιήσουν τις γνώσεις τους και να μάθουν τρόπους και μεθόδους για να τις κάνουν ελκυστικότερες για τους μαθητές τους.
Καθηγητές επιμορφούμενοι, λοιπόν-"Άνθρωποι 'αποκαμωμένοι" από την κούραση μιας επίπονης σχολικής χρονιάς και μιας έντονης επιστρατευμένης εξεταστικής περιόδου, με ένα αβέβαιο μέλλον μπροστά τους σχετικά με τα μαθήματα και τις εργασιακές συνθήκες τους, κάθονται μέσα στο λιοπύρι για τρεις ώρες 2 φορές την εβδομάδα και συνάντηση-συνάντηση πρωτοπορούν δημιουργούν, καινοτομούν για γίνουν αποτελεσματικότεροι στην εκπαιδευτική διαδικασία, χωρίς καμία απολαβή, ούτε καν ένα ποτήρι νερό... Συνεργάζονται, μαθαίνουν, παλεύουν με τη τεχνητή και στοχευμένη απαξίωση.....Για τους επιμορφωτές δε θα μιλήσω καν ....
Μη βιαστείτε να το απαξιώσετε, πριν κάνετε τον κόπο να σκεφτείτε άλλα παρόμοια παραδείγματα δημοσίων λειτουργών
Ένα τέτοιο παράδειγμα αναρτώ σήμερα στη φιλολογική σχεδία γιατί ένιωσα αληθινά περήφανη και γιατί πιστεύω μόνο στην επανάσταση του θετικού!!!!!!!!!   

Σίγησε η ΕΡΤ...

Αυτό το σήμα ακούγαμε παιδιά  όλοι εμείς που τώρα νιώθουμε άβολα που μεγαλώνουμε και ξεβολευόμαστε, γιατί ακούμε να μας μιλούν για ευθύνες,  για "πάρτι",  για ασύδοτους λαϊκισμούς και άμετρους νεοπλουτισμούς...
Έτσι τέλειωνε η νύχτα μας και πέφταμε για ύπνο τότε που δεν υπήρχαν οι ολονύχτιες τηλεοπτικές αγρυπνίες της κενής ζωής μας...
Από το τότε στο σήμερα...
Περίεργη νύχτα η σημερινή ίσως και ιστορική !
Ξαφνικά η οθόνη του τηλεοπτικού δέκτη έγινε μαύρη. !
Στο σπίτι απλώθηκε το μαύρο του σκότους της σιωπής και της θλίψης.
Το μαύρο της α-πορίας και της αμηχανίας.
 Τί έγινε;
 Εμείς οι "καναπεδάτοι" που κάναμε την τηλεόραση θρησκεία τις προηγούμενες δεκαετίες αναγκαζόμαστε να διαχειριστούμε μια νέα τάξη πραγμάτων.
Με απόφαση της τριτοκομματικής κυβέρνησης και κάτω από την απόλυτη επιβολή των δανειστών η ελληνική ραδιοφωνία τηλεόραση, η δημόσια δηλαδή υπηρεσία ενημέρωσης και επικοινωνίας των Ελλήνων έπαψε να εκπέμπει. Το σήμα κόπηκε και η στιγμή πάγωσε.
 Είναι δυνατόν σκέφτομαι να συμβαίνει;;...και όμως είναι... Είναι μια νέα πραγματικότητα που οφείλουμε να δούμε;; με μάτια ανοιχτά!
Δεν θα παρακολουθήσω τις διαφωνίες και τον κανιβαλισμό τούτη την ώρα, τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές που άλλοι μιλούν για τα λαμόγια της ερτ και άλλοι πάλι ετεροχρονισμένα ενδιαφέρονται και κόπτονται για την επιβίωσή της. Το παιχνίδι είναι γνωστό πια...
Εγώ σκέφτομαι όλους αυτούς τους ανθρώπους, ανθρώπους σαν εμένα σαν τον καθένα, εργαζόμενους οικογενειάρχες ή μη, ανθρώπους που ζουν δίπλα μας και σήμερα για αυτούς είναι μια πολύ δύσκολη μέρα...
Σκέφτομαι κυρίως όμως πως αύριο τα δύο μικρότερα παιδιά μου θα με ρωτήσουν τί συνέβη και δεν έχει τα κανάλια , μαμά της ΕΡΤ;
Και τότε θα πρέπει να μιλήσουμε μαζί τους για την κρίση της δημοκρατίας και της οικονομίας, για τους ανθρώπους που θα μείνουν χωρίς δουλειά, για τις αναπάντεχες ανατροπές της ζωής, για τα λάθη που κάποτε πρέπει να πληρώνονται δυστυχώς όμως όχι πάντα από αυτούς που έχουν την ευθύνη γι΄αυτά, για τις σπατάλες και την κακοδιαχείριση, για τα συμφέροντα και τον αθέμιτο ανταγωνισμό, για τον πόλεμο που ζούμε ...
Άρα θα μιλήσουμε για την ίδια τη ζωή μας.
 Ακούω το σήμα της ΕΡΤ ξανά και ξανά σαν να την αποχαιρετώ...σαν ταινία περνούν εικόνες της ζωής μου από τα βλέφαρα που ανοιγοκλείνουν κουρασμένα γιατί η ΕΡΤ είναι η κιβωτός των αναμνήσεων της δικής μου γενιάς.
Με πληγώνει όμως πιο πολύ που θα σιγήσει το ραδιόφωνο μου...
Ακούω ξανά το σήμα  και μαζί με τις μνήμες που ανασύρονται σκέφτομαι τη σημειολογία του... πως  δηλαδή από μια φλογέρα και έναν ταπεινό τσομπανάκο που εξέφραζε την ελληνικότητα του Μάνου και τη δική μου φτάσαμε να τα χάνουμε όλα αυτά σε μια δήθεν ατμόσφαιρα βαριάς και σάπιας λαμογιάς  των προηγούμενων χρόνων,  της πλαστικής ευμάρειας και πως η καθαρότητα του εθνικού ύμνου  σιώπησε και "χαρίστηκε" σε απάτριδες,  γιατί ήταν μπανάλ για όλους τις προηγούμενες δεκαετίες...
Στεναχωριέμα που ζω αυτά...
Κύκλοι ζωής κλείνουν....
Σκόρπιες σκέψεις και αδιόρατη αναγούλα και σιχαμάρα... Μεγαλώνω μάλλον!!!! ( Σύλια Ζέττα-Διευκρινίζω ότι όλα τα κείμενα της σχεδίας είναι προσωπικές μου σκέψεις ενώ κείμενα άλλων συγγραφέων αναφέρονται με το όνομά του)

Ένα εξαιρετικό άρθρο για τη στρεβλή εικόνα της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών

Κουλούρη Χριστίνα

Κανένα πρωτοσέλιδο για την Παιδεία

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟ ΒΗΜΑ  19/05/2013 05:45

Πότε γίνεται η Παιδεία πρωτοσέλιδο και θέμα στα κεντρικά δελτία ειδήσεων; Ποια εκπαιδευτικά γεγονότα θεωρούνται «είδηση» και άξια μνείας; Δεν χρειάζεται να γίνει συστηματική έρευνα για να διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν τα εξής ευάριθμα θέματα που σταθερά, ανεξαρτήτως κρίσης, απασχολούν τα μέσα ενημέρωσης: οι πανελλαδικές εξετάσεις, ο «συντεχνιασμός» των εκπαιδευτικών κάθε βαθμίδας (από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο), οι πράξεις βίας μέσα στο Πανεπιστήμιο και οι δυσλειτουργίες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (βιβλία, κτίρια κτλ.).

Δεν θα ήθελα να συζητήσω εδώ την ανάδειξη των πανελλαδικών εξετάσεων σε μείζον ζήτημα, ανάδειξη που επιβεβαιώνει ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος: τη δόμησή του γύρω από τις εξετάσεις και την οργάνωση του λυκείου (αν όχι και του γυμνασίου) όχι αυτοτελώς αλλά με τελικό στόχο την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο. Θα ήθελα να επιμείνω στη συνεχή απαξίωση της εκπαίδευσης και των λειτουργών της σε μια χώρα που υπερασπίζεται τη δημόσια παιδεία μόνο ρητορικά και υποκριτικά ενώ ξοδεύει τεράστια ποσά για την παραπαιδεία. Το παράλληλο αυτό σύστημα, για το οποίο κανείς δεν διαμαρτύρεται ούτε ζητεί την κατάργησή του, έχει καταστεί «απαραίτητο» ακριβώς εξαιτίας της κεντρικότητας των πανελλαδικών, λειτουργώντας υπονομευτικά για το κύρος του λυκείου και των εκπαιδευτικών του.

Δεν αμφιβάλλει βεβαίως κανείς ότι υπάρχουν και στον εκπαιδευτικό κλάδο, όπως και σε άλλα επαγγέλματα, εκείνοι που δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της θέσης, γιατί δεν θέλουν ή γιατί δεν μπορούν, που δεν έχουν τις ικανότητες να αναλάβουν τον ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο του δασκάλου ή που έχουν ουσιαστικά αποσυρθεί έπειτα από χρόνια απογοητεύσεων και ματαιώσεων. Είναι όμως εξαιρετικά θλιβερό ότι η εικόνα του αδιάφορου, ανίκανου και βολεμένου εκπαιδευτικού κυριαρχεί, σαν να αφορά το σύνολο των δασκάλων και των καθηγητών. Με ισχυρές δόσεις λαϊκισμού και ισοπεδωτικής απαξίωσης καταγγέλλεται στα μέσα ενημέρωσης η όποια αντίδραση σε απολύσεις, μειώσεις μισθών και περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων ως «συντεχνιασμός».

Μπορώ να νιώσω την απογοήτευση της νεαρής φιλολόγου που είναι πρωτοδιορισμένη με μισθό 650 ευρώ μακριά από το σπίτι της, υποχρεωμένη να πληρώνει ενοίκιο και βενζίνη για να πηγαινοέρχεται ανάμεσα σε διάφορα σχολεία για να καλύψει το ωράριο και η οποία ακούει να κατηγορείται για «βόλεμα». Πολύ περισσότερο μάλιστα εφόσον την «επίζηλη» αυτή θέση την κατέκτησε όχι με κάποιο μέσο αλλά αφού μπήκε στη σχολή της επιλογής της έπειτα από πολύ κόπο και άγχος (μέσω των πανελλαδικών εξετάσεων), αφού πήρε το πολυπόθητο πτυχίο μετά από τέσσερα-πέντε χρόνια (ενδεχομένως και με υποτροφία λόγω επιδόσεων), αφού δίδαξε επί χρόνια ως ωρομίσθια σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα και αφού τέλος έδωσε εξετάσεις στον ΑΣΕΠ.

Μπορώ να νιώσω και την απογοήτευση του μεσήλικου εκπαιδευτικού που ήθελε πάντα να γίνει δάσκαλος (γι' αυτό επέλεξε μέσα στον ενθουσιασμό της Μεταπολίτευσης σχολές που δεν οδηγούσαν σε καριέρες και πλούτη ούτε σε «θεσούλα στο Δημόσιο» αλλά είχαν κοινωνικό πρόσημο), που αγαπά τους μαθητές του και είναι έμπνευση γι' αυτούς αλλά που έχει συνθλιβεί από ένα σύστημα ασφυκτικού συγκεντρωτικού ελέγχου το οποίο απαιτεί από εκείνον «να καλύπτει την ύλη» αφήνοντας στην άκρη τις ανάσες δημιουργικότητας και πνευματικής ελευθερίας. Οι πανελλαδικές άλλωστε δεν απαιτούν παρά μόνο αποστήθιση.

Και όμως μέσα σε αυτή τη ζοφερή ατμόσφαιρα συνεχούς απαξίωσης υπάρχουν εκείνοι που σιωπηλά, χωρίς τυμπανοκρουσίες και μακριά από τις κάμερες, επιτελούν ένα σοβαρό έργο Παιδείας. Το έργο αυτό δεν αποτιμάται σε ώρες διδασκαλίας και, επειδή είναι αξιόλογο χωρίς να προκαλεί, δεν αποκτά καμία δημοσιότητα. Περιορίζομαι να αναφέρω δύο μόνο παραδείγματα: στα μέσα Μαρτίου ο Τομέας Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών οργάνωσε μια επιστημονική διημερίδα με θέμα «Ερμηνεύοντας την ιστορική εμπειρία του φασισμού στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση», όπου συνέρρευσαν εκατοντάδες εκπαιδευτικοί σε έναν διάλογο με τους πανεπιστημιακούς ιστορικούς. Βεβαίως τα φώτα της δημοσιότητας εκείνη την εποχή ήταν στραμμένα αλλού: στα «μαθήματα ιστορίας» που οργάνωναν κομματικοί εκπρόσωποι συγκεκριμένου πολιτικού χώρου χωρίς καμία επιστημονική εγκυρότητα. Η πρωτοβουλία της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών απλώς δεν έγινε γνωστή, παρ' όλο που είχε πολύ περισσότερο (και αρμοδιότερο) κοινό.

Στις αρχές Μαΐου δόθηκαν τα βραβεία του πρώτου Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Ιστορικού Ντοκυμαντέρ με θέμα τη νεότερη και σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή  ιστορία, όπου μετείχαν μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (κυρίως του λυκείου αλλά και γυμνασίων και σχολείων δεύτερης ευκαιρίας). Την πρωτοβουλία είχαν αναλάβει το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Ιστορική Ερευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» του Ιονίου Πανεπιστημίου, η επιστημονική ένωση «Νέα Παιδεία» και η ΕΡΤ. Η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακή: υποβλήθηκαν συνολικά 174 προτάσεις από 146 σχολεία, από την περιοχή της Αττικής αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα και την Κύπρο. Μαθητές μαζί με τους καθηγητές τους, ξεφεύγοντας από τις σελίδες των σχολικών εγχειριδίων, δούλεψαν ερευνητικά για να συλλέξουν οπτικό υλικό και βιβλιογραφία για ποικίλα ιστορικά θέματα, πήραν συνεντεύξεις από ιστορικούς αλλά και από μάρτυρες γεγονότων της πρόσφατης ιστορίας, χρησιμοποίησαν την κρίση και τη φαντασία τους. Οι μικρές ταινίες διάρκειας 10 λεπτών η κάθε μία είναι τα ομιλούντα τεκμήρια μιας άλλης εκπαίδευσης από αυτήν που καθημερινά προβάλλουν οι τηλεοπτικοί δέκτες, μιας εκπαίδευσης με πνοή και όραμα και με ακάματους εργάτες. Μιας εκπαίδευσης όμως που, δυστυχώς, δεν γίνεται ποτέ πρωτοσέλιδο.

Η κυρία Χριστίνα Κουλούρη είναι καθηγήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.