Συνέδριο: "Η γλώσσα της παιδείας και των μεταρρυθμίσεων" (30/03-01/04/2012)

Η Επιτροπή Παιδείας του Α.Π.Θ., ο Τομέας Γλώσσας και Πολιτισμού του Παιδαγωγικού Τμήματος» ο Τομέας Μεσαιωνικών και Νέων Ελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής, ο Σύλλογος των Αποφοίτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. «Φιλόλογος», ο Σύλλογος τον Αποφοίτων του Παιδαγωγικού Τμήματος «Μίλτος Κουντουρας» οργανώνουν τo Ι΄ Πανελλήνιο Συνέδριο για τη διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Οι εργασίες του Συνεδρίου θα γίνουν στις 30, 31 Μαρτίου και 1η Απριλίου (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή) 2012 στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
 Το Συνέδριο είναι αφιερωμένο στον Οδυσσέα Ελύτη με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη γέννησή του.
Στο πλαίσιο του Στνεδρίου το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών  θα παρουσιάσει τη σειρά "Αρχαιογνωσία και Αρχαιογλωσσία στη Μέση Εκπαίδευση". 
Η παρουσίαση της σειράς από την πλευρά του Ινστιτούτου θα γίνει την Παρασκευή 30 Μαρτίου από τους Δ. Ν. Μαρωνίτη και Γ. Παπαναστασίου στις 20:00.
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://edu.klimaka.gr/dia-viou-mathhsh/26-anakoinwseis/1661-dida...
http://ins.web.auth.gr/anakoinwseis/nea.html

Ακούγοντας στο ραδιόφωνο την Ιλιάδα

«Ομήρου «Ιλιάς» σε μετάφραση Δ.Ν. Μαρωνίτη

Το Εθνικό Θέατρο και το Τρίτο Πρόγραμμα φέρνουν μας μία από τις πιο επιτυχημένες εκδηλώσεις της περασμένης θεατρικής περιόδου.

Το Τρίτο Πρόγραμμα θα μεταδίδει από την Κυριακή 18 Μαρτίου και κάθε Κυριακή στις 10 το βράδυ  το ομηρικό έπος όπως παρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του κτιρίου Τσίλλερ, τη θεατρική περίοδο 2010-2011.
 Οι 24 ραψωδίες της Ιλιάδας παρουσιάστηκαν σε μία πρωτότυπη σκηνική εκδοχή με  τις μοναδικές ερμηνείες 24 σπουδαίων ελληνίδων ηθοποιών και τη συμβολή εξίσου σημαντικών καλλιτεχνών στη σκηνοθετική επιμέλεια και τη μουσική.
Μπορείτε να δείτε αναλυτικά τους συντελεστές κάθε ραψωδίας στην ιστοσελίδα του Εθνικού Θεάτρου.

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα-μέλος του για να γράψει μήνυμα, το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλον τον κόσμο. Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει μεταξύ άλλων οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ, Τζούντι Ντεντς κ.ά.

Φέτος το μήνυμα έγραψε ο Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός, σεναριογράφος, συγγραφέας και σκηνοθέτης Τζον Μάλκοβιτς, που είναι πάνω καλλιτέχνης του θεάτρου. Ο Τζον Μάλκοβιτς αφού ανακάλυψε το θέατρο στις αρχές της δεκαετίας του ’70 στο «Illinois State University», δημιούργησε το 1976 τη διάσημη θεατρική ομάδα «Steppenwolf» με τους Terry Kinney, Jeff Perry και Gary Sinise. Έγινε γνωστός από τον κινηματογράφο με την ερμηνεία του Βαλμόν στην ταινία «Επικίνδυνες σχέσεις» του Stephen Frears όπου πρωταγωνιστούσε μαζί με τις Michelle Pfeiffer και Glenn Close.

Μετά απ’ αυτόν τον ρόλο, ο οποίος αποτέλεσε σημαντικό βήμα στην καριέρα του, συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ταινίες στις Η.Π.Α. και στο εξωτερικό. Έχει ερμηνεύσει μια μεγάλη γκάμα από ρόλους και έχει προταθεί δύο φορές για το Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στις ταινίες «Μια θέση στην καρδιά» (1984) και «Η δεύτερη ευκαιρία» (1993). Έχει βραβευτεί για την ερμηνεία του στις ταινίες «Κραυγές στη σιωπή» (1984), «Επικίνδυνες σχέσεις» (1988), «Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς» (1999) και «Η ανταλλαγή» (2008).

Το 2011 σκηνοθέτησε τις «Επικίνδυνες σχέσεις» στο Théâtre de l'Atelier στο Παρίσι. Πρόκειται για την τρίτη θεατρική παραγωγή του μετά την επιτυχία των έργων «Hysteria» (Marigny, 2002) και «Good Canary» (Comedia 2007). Για το τελευταίο βραβεύτηκε με το βραβείο «Molière» καλύτερης σκηνοθεσίας

Παρακάτω παρατίθεται το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου που είθισται να διαβάζεται σε κάθε θέατρο πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου. Η μετάφραση από τα αγγλικά έγινε για το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου από το Νεόφυτο Παναγιώτου.

ΜΗΝΥΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΘΕΑΤΡΟΥ
από τον Τζον Μάλκοβιτς

Είναι τιμή μου που το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου της Ουνέσκο μου ζήτησε να χαιρετίσω την 50η επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου. Θα απευθυνθώ σύντομα στους συνάδελφους του θεάτρου, φίλους και συντρόφους.

Μακάρι η δουλειά σας να είναι πειστική και αυθεντική. Μακάρι να είναι βαθιά, συγκινητική, στοχαστική και μοναδική. Μακάρι να μας βοηθά να στοχαζόμαστε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και μακάρι αυτός ο στοχασμός να είναι ευλογημένος με θάρρος, ειλικρίνεια, ανυποκρισία και χάρη.

Μακάρι να είστε σε θέση να ξεπερνάτε τις αντιξοότητες, τη λογοκρισία, τη φτώχεια και το μηδενισμό, αφού είναι σχεδόν βέβαιο ότι πολλοί από εσάς θα είστε υποχρεωμένοι να το κάνετε. Μακάρι να είστε ευλογημένοι με ταλέντο και αυστηρότητα για να μας διδάξετε πώς χτυπά η καρδιά σε όλη την πολυπλοκότητα της, και να έχετε την περιέργεια και την ταπεινότητα να το κάνετε έργο ζωής. Και μακάρι οι καλύτεροι από εσάς – γιατί μόνο οι καλύτεροι από εσάς, και μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες και σύντομες στιγμές, – να καταφέρετε να διατυπώσετε το βασικότερο των ερωτημάτων: «Με ποιό τρόπο ζούμε;» Καλή τύχη!                                                                                          John Malkovich

Τα λόγια του Κάρολου Κουν συνιστούν τη δική μου επιλογή για το μήνυμα της Ημέρας:

" Εμείς οι Έλληνες, σαν άμεσοι κληρονόμοι του Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου, έχουμε μεγάλα πλεονεκτήματα που μας προσφέρονται για την ερμηνεία του, έχουμε όμως να αντιμετωπίσουμε και σοβαρούς κινδύνους. Κινδύνους, γιατί χρειάζεται μεγάλη προσοχή και γνώση της Ελλάδας για να μην παρασυρθούμε σε σκηνοθετικά ευρήματα, θεμιτά για οποιονδήποτε ξένο, αταίριαχτα όμως προς την Ελληνική πραγματικότητα. Και ακόμη, να μην περιορισθούμε από δειλία ή σχολαστικισμό και από κακώς εννοούμενο σεβασμό, σε μίαν άψυχη μουσειακή αναπαράσταση της εξωτερικής μορφής του Αρχαίου Θεάτρου. Μεγάλα πλεονεκτήματα πάλι, γιατί έλαχε να ζούμε στον ίδιο τόπο που ζούσαν και οι Αρχαίοι. Αυτό μας επιτρέπει να αντλήσουμε από τις ίδιες πηγές που αντλούσαν και εκείνοι και να αξιοποιήσουμε όλα όσα εδημιούργησε η Ελληνική παράδοση έκτοτε...."
  
Χρήσιμοι σύνδεσμοι :

ΔΗΠΕΘΕ ΣΕΡΡΩΝ

ΚΘΒΕ 

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΘΕΑΤΡΟ

ΙΔΡΥΜΑ Μ. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

Αφιέρωμα στον ήρωα Εμμανουήλ Παπά

Κάθε τόπος έχει τον ήρωα του...
Εμείς στις Σέρρες έχουμε τον Εμμανουήλ Παπά  , τον άρχοντα της επανάστασης, το άγαλμα του οποίου κοσμεί την κεντρική πλατεία της Ελευθερίας.
Αγέρωχο και περήφανο, θυμάμαι να τον αντικρύζω από μικρή και να αναρωτιέμαι αν είναι προσβολή ή οικειότητα που οι Σερραίοι τον αποκαλούν Μανωλάκη.

Σήμερα σε μια υπέροχη εκδήλωση στη ΔΚΒΣ απέλαυσα το αφιέρωμα στο μεγάλο ήρωα, έμαθα τόσα και θαύμασα το μεστό λόγο της συναδέλφου Θεοδώρας Τζιντζή, η οποία με τις συγκλονιστικές αυθεντικές αναγωγές της κατόρθωσε να άρει τη διάσταση της συγχρονίας με τη διαχρονία και να αποδώσει τον απαιτούμενο φόρο τιμής παραδίδοντας μαθήματα σε σύγχρονους επίορκους της ιστορίας μας.
Στη συνέχεια εντυπωσιάστηκα με την προβολή του ντοκυμαντέρ της Σερραίας Σοφίας Σωτηρίου που προβλήθηκε στην ενότητα "Λησμονημένες Μορφές" της ΕΤ3, το οποίο θα έπρεπε να έχουν και να προβάλλουν όλα τα σχολεία. 

25η Μαρτίου-Ημέρα εθνικής τιμής

Ηλιόλουστη ξημέρωσε  φέτος η εθνική μας επέτειος, η διπλογιορτή των απανταχού Ελλήνων, η 25η Μαρτίου, Ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και επέτειος του ξεσηκωμού του υπόδουλου ελληνικού λαού για την κατάκτηση τη ελευθερίας του.
Σε έναν πυρετό προετοιμασιών για την παρέλαση στριφογυρνούσαν στο μυαλό μου όλα όσα, άκαιρα, υπερβολικά και ίσως κατευθυνόμενα άκουσα τις τελευταίες μέρες από τοπικά και όχι μόνο "μικρόφωνα".
Αναρωτιόμουνα γιατί τόσα λόγια κούφια γεμάτα κινδυνολογίες και πουθενά δεν ακούστηκε πως ο αγώνας για την ελευθερία ξεκίνησε, γιατί γράφτηκε ο "Θούριος", όταν ο Ρήγας Φερραίος υποστήριζε με πάθος την ανάγκη πνευματικής αφύπνισης των Ελλήνων για να μπορέσουν να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη για διεκδίκηση της ελευθερίας τους.
Και αυτό είναι αληθινά το νόημα της επανάστασης, του αγώνα, ότι δηλαδή μόνο η παιδεία φωτίζει το δρόμο για την ελευθερία και διαλύει το βαθύ σκοτάδι κάθε υπόδουλης ψυχής.
Καθώς συνόδευσα τον ένα γιο μου στη δοξολογία και αντίκρυσα το "σμάρι" των σημαιοφόρων των σχολείων της πόλης μου όλα ξαφνικά ξεκαθάρισαν μέσα μου. Να είπα ποιοί είναι οι επίσημοι που ψάχνουν όλοι, αλλά δεν έχουν καθαρά μάτια να τους δουν!!!
Αυτά τα παιδιά, λοιπόν, οι νέοι που περήφανοι αξιώνονται να κρατούν το σύμβολο του έθνους, την ελληνική σημαία, κατακτώντας αυτή την τιμή μέσα από τον επίπονο αγώνα της γνώσης και της προόδου.
Αυτοί λοιπόν οι αληθινοί επίσημοι, οι άξιοι, οι ικανοί με το καθάριο βλέμμα περηφάνειας μου άλλαξαν τη διάθεση και πιο στητή κατέβηκα να πάρω τη θέση μου, για να παρακολουθήσω την παρέλαση.
Πλέον δεν άκουγα τίποτα, γιατί δεν με ενδιέφερε, ούτε πού είναι η εξέδρα, πού είναι ο αρχές του τόπου, τί κάνει η αστυνομία.
Η παρέλαση άρχισε και η οδός Μεραρχίας πλημμύρισε για άλλη μια φορά από παιδιά, μικρότερα και μεγαλύτερα, μέλη των πολιτιστικών συλλόγων και αργότερα μαθητές και μαθήτριες των σχολείων μας. Τί ομορφιά, τί περηφάνεια!!!

Αυτά τα παιδιά που τόσο συχνά κατηγορούμε, τίμησαν  σήμερα ουσιαστικά, με τη καθαρότητα και τη λεβεντιά τους τη "λαβωμένη" πατρίδα που τους παραδίδουν οι μεγαλύτεροι  και αποστόμωσαν όλα τα "ασεβή " και ανιστόρητα χείλη.
Να΄στε καλά παιδιά!
Ναι καμάρωσα σήμερα τα βιολογικά μου παιδιά ως περήφανη μάνα και όλα τα παιδιά και ιδιαίτερα τους μαθητές ως καθηγήτρια.
Παραλλάσσοντας το στίχο του Σεφέρη από το "επί ασπαλάθων" σκέφτομαι:
" Ήταν ωραία (στις Σέρρες) η Ημέρα του Ευαγγελισμού, πάλι με την άνοιξη..."