2.1.12
28.12.11
Οι μαθητές διαβάζουν και προτείνουν...
ΤΑ ΨΑΘΙΝΑ ΚΑΠΕΛΑ
Μαργαρίτα Λυμπεράκη
Τρία καλοκαίρια στο φως της Αττικής, τρεις αδελφές στην άνθιση τους, η Μαρία, η Ινφάντα και η Κατερίνα. Βρισκόμαστε αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, λίγο έξω απο την Κηφισιά, στο κτήμα μιας οικογένειας, όπου ζουν ο παππούς Δημήτρης, λάτρης της κηπουρικής που τον εγκατέλειψε η Πολωνίδα γυναίκα του, η θεία Τερέζα, η υπηρέτρια Ροδιά, η μητέρα των κοριτσιών Άννα, χωρισμένη από τον πατέρας τους Μίλτο και φυσικά τα τρία κορίτσια. Μαργαρίτα Λυμπεράκη
Τις εύπορες γυναίκες της εποχής φαίνεται ότι δεν τις απασχολεί η πολιτική επικαιρότητα και τα οικονομικά προβλήματα. Αντιθέτως στο μυθιστόρημα κυριαρχούν αναζήτηση και ο πόθος για έρωτα.
Περιγράφονται τρία συνεχόμενα καλοκαίρια από την ζωή των κοριτσιών, τα οποία η καθεμιά βιώνει διαφορετικά, ανάλογα με τον χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασία της. Στην εφηβεία και μετεφηβική τους ηλικία, η ζωή, το περιβάλλον, οι επιθυμίες τους και ο χαρακτήρας τους αλλάζουν δραματικά. Η αφήγηση αρχίζει, όταν η Μαρία είναι 20 ετών, η Ινφάντα 18 και η Κατερίνα 16 χρονών Μαρία, η μεγαλύτερη σε ηλικία, παρουσιάζεται αισθησιακή, γεμάτη μυστήριο, η Ινφάντα με τη σπάνια ομορφιά, φλογερή αλλά συγκρατημένη μπροστά στον έρωτα, και τέλος η Κατερίνα φαίνεται διψασμένη για ανεξαρτησία και γοητεύεται από το όνειρο που λαχταρά να ακολουθήσει. Για αυτήν ο μύθος γίνεται πραγματικότητα, όπως τα μυστηριώδη πρόσωπα της Πολωνίδας γιαγιάς και του καπετάνιου Ανδρέα.
Η Κατερίνα, η μικρότερη από τις αδελφές, αφηγείται τα τρία καλοκαίρια, με τρυφερότητα, ευαισθησία, νεανική χάρη έχοντας έναν τόνο νοσταλγίας. Η αφήγηση είναι γεμάτη γοητεία και τον ενθουσιασμό του έφηβου που ανακαλύπτει τη ζωή, το μυστήριο, τις αγωνίες και την ομορφιά της. Κρατά τον αναγνώστη σε ευχάριστη αγωνία και τον παρασέρνει σε νοσταλγική αναπόληση των δικών του εφηβικών χρόνων.
Καφανά Μαρία Α΄2
24.12.11
Ήρθαν τα Χριστούγεννα...
Τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα διηγούνται τη γέννηση του Χριστού και την επίσκεψη των μάγων στη φάτνη του. Το πιο γνωστό κείμενο που τραγουδήθηκε και τραγουδιέται ακόμα είναι το παρακάτω με τις δυο/τρεις πρώτες στροφές ως πιο συνηθισμένες.
κι αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ' αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει,
οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρετ' η φύσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.
Κάθε περιοχή της Ελλάδος έχει την δική της εκδοχή, έτσι συναντάμε
τα Μωραϊτικα κάλαντα:
τα Κερκυραϊκά:
Σήμερο οι Μάγοι έρχονται στη χώρα του Ηρώδη (2), Και ο Ηρώδης ταραχθείς έγινε θηριώδης (2) , κράζει τους Μάγους και ρωτά : Μάγοι που θε να πάτε; (2), Εις Βηθλεέμ το σπήλαιον, την πόλιν την αγίαν(2), που εκεί γεννάει το Χριστό η Δέσποινα Μαρία (2). Και εις έτη πολλά [2],
τα Αιγινίτικα:
Καλήμερα! καλήμερα και πάντα καλημέρα! Να τον καλημερίσουμε αυτόν το νιον αφέντη. Αφέντη μου πεντάφεντε, πέντε φορές αφέντη, πέντε φορές αφέντεψες και πάλι αφέντης είσαι......[3])
καθώς και πολλά αλλά όπως τα Θράκικα/Ραιδεστού, τα Κρητικά
| Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος |
22.12.11
Οι μαθητές διαβάζουν και προτείνουν...
« Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ» D.J SALLINGER
«O φύλακας στη σίκαλη» είναι ένα μυθιστόρημα γραμμένο από τον D.J. Sallinger το 1951. Πρόκειται για ένα από τα κατ’ εξοχήν αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και ένα από τα βιβλία που σημάδεψαν τον 20ο αιώνα. Με τον καιρό εξελίχτηκε σε απόλυτο βιβλίο της νεολαίας.
Η ιστορία εξελίσσεται γύρω από τον δεκαεξάχρονο Χόλντεν Κόλφιλντ, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί απροσάρμοστος καθώς έχει αποβληθεί από όσα κολλέγια έχει φοιτήσει. Η ιστορία ξεκινάει με την τελευταία του αποβολή από το Πένσυ, ένα ιδιωτικό κολλέγιο και συνεχίζεται με την παραμονή του για μερικές ημέρες στη Νέα Υόρκη, μέχρι να ενημερωθούν οι γονείς του περί της αποβολής του. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αποτελώντας στην πραγματικότητα μια αδιάκοπη ροή σκέψεων του Κόλφιλντ. Σε κάποια σημεία πλησιάζει επικίνδυνα τον εσωτερικό μονόλογο, όπου μέσα από συνειρμούς ο Κόλφιλντ μας διηγείται ένα μέρος της ζωής του, μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Όσον αφορά το ύφος, ο λόγος διακρίνεται από την προφορικότητα σε συνδυασμό με την εξαιρετικά συχνή χρήση αργκό και υβρεολόγιου, αντικατοπτρίζοντας έτσι τον τρόπο σκέψης των εφήβων.
Ο Κόλφιλντ απεχθάνεται την επίπλαστη και ψεύτικη μορφή του κόσμου των ενηλίκων ο οποίος έχει χάσει την αθωότητά του κάτι που αντανακλάται στον τίτλο του βιβλίου. Απορρίπτει την υποκρισία στους πάντες και κάτω από το αδιάφορο εξωτερικό του στυλ, κρύβει μια βαθιά ευαισθησία.
Άλλα θέματα που θίγονται στο βιβλίο είναι το πρόβλημα της απομόνωσης, της ταυτότητας, της σύνδεσης με άλλους, προβλήματα του ανήκειν και γενικότερα οι αγωνίες που βιώνουν οι νέοι.
Το βιβλίο αποτελεί ένα κλασικό ανάγνωσμα το οποίο πρέπει να διαβαστεί από όλους, ιδιαίτερα από τους εφήβους, διότι οι ιδέες και τα μηνύματα που μεταφέρει συμπληρώνουν την προσωπικότητα του αναγνώστη.
Αλέξανδρος Καλόμοιρος-Α2
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
